Себастацинер в гостях у издательства «Зангак»

10389659_1463420210571962_4098071887056432236_n   10390468_1463419003905416_8492336219414075919_n

Сегодня группа учащихся образовательного комплекса «Мхитар Себастаци» была в гостях у издательства «Зангак». Встреча состоялась в Доме книги «Букинист». Нас пригласили на мероприятие «Летнее чтение».

Это не первая встреча себастацинер с издательством «Зангак»: то мы в гостях, то книжное издательство в гостях у школы, и это всегда праздник для детей. Нас радушно встрели, рассадили. Чтобы к каждому обращаться по имени, написали имена на листочке и ленточками повесили на шею. В «книжном домике» разложены 15 наименований книг всемирноизвестных авторов. Каждый из детей, кто читал эти книги, должен несколькими словами рассказать содержание. Շարունակել կարդալ “Себастацинер в гостях у издательства «Зангак»”

Բա զանգը ո՞վ կախ կանի

Երեկ մասնակից եղա մի գիտաժողովի, որի մասին արդեն կայքում լուսաբանվել է, ուստի չեմ անդրադառնա մանրամասներին: Գիտաժողովի ընթացքում առաջացած մտորումներս եմ ուզում կիսել: Առաջին բառը, որ մտքովս անցավ. սովետմիություն:
Հաճախ հնչող ու բոլորիս հուզող հարցադրում. ինչո՞ւ երկիրն էս վիճակից դուրս չի գալիս: Հեռու մի գնա, նայի՛ր հասարակության ներսը. ինչ մտածողություն ունի այն, ինչ արժեքների կրող է: Եթե հանրությունն ընդհանրապես ճգնաժամի մեջ է (հոգևոր, արժեքային, բարոյական, մտավոր, գաղափարական, որոնց արդյունքում ֆինանսատնտեսական) դրանից անմասն չի կարող մնալ դպրոցը, եկեղեցին, բանակը (հաճախ քննադատության ենթարկվող օղակներ) և երեկվա գիտաժողովը, որը մեկ անգամ ևս առիթ տվեց առնչվելու մեր հանրության մտավորականների հետ, տվյալ դեպքում գրադարանային գործի վարպետների: Գիտաժողովի թե՛ կազմակերպիչները, թե՛ զեկուցողները և թե՛ ունկնդիրները գիտեին գիտաժողովի ձևական լինելու մասին: Շարունակել կարդալ “Բա զանգը ո՞վ կախ կանի”

Հայաստանը մեզ համար փոքր է

  

Այսօր՝ հունիսի 10-ին, ժամը 13.00-ին ԱՄՆ դեսպանատան և Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի թանգարանագիտության, գրադարանագիտության և մատենագիտության ամբիոնի համագործակցությամբ կազմակերպված «Գրադարանային-տեղեկատվական կրթության մեջ նոր տեխնոլոգիաների և սոցիալական մեդիայի կիրառման արդի միտումները» թեմայով հանրապետական գիտաժողովին իր ուրույն մասնակցությունն ունեցավ  «Տիգրան Հայրապետյան»  գրադարանի ակտիվը՝  Մարի Գաբանյանի գլխավորությամբ: Գիտաժողովը տեղի ունեցավ Ավ. Իսահակյանի անվան քաղաքային գրադարանում, որտեղ ներկա էին Հայաստանի Հանրապետության տարբեր շրջաններից ժամանած գրադարանավարներ, գրադարանագետներ, մանկավարժներ, տեղեկատվական-տեխնոլոգիական ռեսուրսների մասնագետներ: Շարունակել կարդալ “Հայաստանը մեզ համար փոքր է”

Семинар библиотекарей

Семинар библиотекарей

Сегодня библиотекари образовательного комплекса  «Мхитар Себастаци» приняли участие в семинаре, который организовал Национальный центр  инноваций и предпринимательства по теме «Электронная доставка документов  —  инструмент пользователей современного информационного сервиса».

Руководитель отдела обслуживания Лаура Аветисова ознакомила нас с работой ИРБИС-64, автоматизированной информационно-библиотечной системой. При каждом новом поступлении, например, научный журнал, не просто записывается содержание, а делается описание каждой статьи (кроме анотации, еще и полное описание). Շարունակել կարդալ “Семинар библиотекарей”

Մերաբ Մամարդաշվիլի «Գրաքննադատությունը որպես ընթերցանության գործընթաց»

Մերաբ Մամարդաշվիլի

Ես ուզում եմ կիսվել գրաքննադատություն կոչվածի վերաբերյալ անձնական տպավորություններով (նկատի ունենալով, իհարկե, փիլիսոփայի տպավորությունները): Վերջ ի վերջո և՛ փիլիսոփայությունը, և՛ ցանկացած այլ արվեստի տեքստ հանգում է կենսական հարցերին` սեր, մահ, գոյության իմաստ ու արժանապատվություն, այն ամենին, ինչը մենք իրապես զգում ենք կյանքում ու սպասում դրանից և, ակնհայտ է, մենք ընթերցում ենք  այն, ինչը մոտ է մեր հոգեկան փորձին: Այն, ինչը մեր հոգու մեջ չի ընկղմվում, մեզ համար գրականություն չէ: Գրականության ինչ որ հատվածներ մեզ համար փակված են ուղղակի այն պատճառով, որ նրանք, երևի, չեն համընկնում մեր կյանքի ուղու և ամենագլխավոր գործընթացի՝ սեփական անձի բացահայտման հետ այն բանում, ինչի մասին հուշում է ընթերցանությունից ստացած տպավորությունը: Եվ դրան, երևի, գրաքննադատը չպիտի դիպչի: Շարունակել կարդալ “Մերաբ Մամարդաշվիլի «Գրաքննադատությունը որպես ընթերցանության գործընթաց»”

Հերթական ուսումնական թրեյնինգը

 

Հունիսի 13-ին, ժամը 15:00-ին «Նորամուծության և ձեռներեցության ազգային կենտրոն» ՊՈԱԿ-ում կայացավ թրեյնինգ՝ «Փաստաթղթերի էլէկտրոնային առաքումը որպես օգտվողների սպասարկման ժամանակակից գործիք» թեմայով: «Տիգրան Հայրապետյան» գրադարանի ակտիվը անմասն չէր կարող մնալ, քանի որ միջոցառումը նախատեսված էր գրադարանային-տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների համար: Շարունակել կարդալ “Հերթական ուսումնական թրեյնինգը”

Ինչպե՞ս կարդալ գրքեր. Թարգմանություն, նախաբան

Նախաբան
— Դե, ի՞նչ, կարդացի՞ք գիրքը:
— Կարդացի, ձերդ գերազանցություն:
— Ինչի ՞մասին կարդացիք, սիրելի՛ս: Պատմեք:
— Մոռացել եմ, ձերդ գերազանցություն:
— Նշանակում է, դուք չեք կարդացել կամ անուշադիր եք եղել… Այդպես չի կարելի:

Ա.Պ. Չեխով

Эврика!  Մենք  չենք կարողանում ընթերցել: Թվում է, թե հարյուրամյա տարիների ընթացքում գիրքը գիտելիքի կարևոր գործիք է եղել մարդկության ձեռքին:
Հիշելով պատմությունը, թե ինչպես է այն տարածվել սեպագիր արձանագրությունների, կավե աղյուսների միջոցով, ինչպես է պայքարել իր գոյության համար, համոզվում ենք, թե որքան քիչ ենք գնահատում այն, ինչ ունենք:
Արդ ինդուստրիալ դարը նոր հնարավորություն ընձեռեց տեղեկատվության հայթայթման համար: Այժմ մեկը գրում է, մյուսը՝ ներբեռնում, հաջորդը արտատպում՝ ստանալով անկանոն գիտելիքներ: Նշանավոր ստեղծագործություններ ընթերցողն աստիճանաբար իր տեղը զիջում է ինֆորմացիա ձեռք բերող ընթերցողին, որը մտնելով որևէ տեքստ, առանց հապաղելու վերցնում է իրեն մեկնած սերմերը: Հայացքը սահեցնելով տեքստին՝ քաղելով մտքին ու հայացքներին համապատասխանող հատվածներ ու համարելով, գտել է ճշմարտությունը, անմիջապես դուրս գալիս: Ավա՜ղ, դա թափառող ճշմարտություն է: Այն, որպես տեսիլք շուտով հալչում է: Շարունակել կարդալ “Ինչպե՞ս կարդալ գրքեր. Թարգմանություն, նախաբան”

Ճամբարային տրամադրություններ

      

Այնքան եռուն է ճամբարային կյանքը: Ինչ չէինք հասցրել, արեցինք՝ ճանաչեցինք միմյանց, խաղացինք իրար հետ, երգեցինք, խոսեցինք կարևոր ու անկարևոր բաների մասին, է՜հ, հիմա նույնիսկ անկարևորը իր տեղն ունի: Ճամբարը իր թեթևությամբ է առանձնանում: Մենք մի ընտանիքի նման դարձանք, միասին ճամփա ընկնելը, միասին պաղպաղակ անուշ անելը, ֆիլմ դիտելն ու շախմատ խաղալը, ընթերցելն ու վերլուծելը մի՞թե ընտանիքին չէ հատուկ: Այս օրերին ապացուցվեց, որ ընթերցանությունը կարող է այնքան բազմազան լինել: Ես հեքիաթներ շատ եմ սիրում և համոզված եմ, որ բոլորն էլ իրենց հեքիաթն են կրում իրենց մեջ: Մանկությանը ինքը մի հեքիաթ է ու կարծես մի մեծ աշխարհ է հրաշքներով շրջապատված: Շարունակել կարդալ “Ճամբարային տրամադրություններ”