Ինչպե՞ս կարդալ գրքեր/ Как читать книги. Թարգմանություն: Նախաբան

Տնտեսագիրության դոկտոր, պրոֆեսոր,

ՌԴ մշակությի վաստակավոր գործիչ
Բ.Ս.Եսենկինի՝ Մորտիմեր Ադլերի գրքի  նախաբանը

— Դե ի՞նչ, կարդացի՞ք գիրքը:
— Կարդացի, Ձերդ գերազանցություն:
— Ինչի ՞մասին էր, բարեկա՛մս: Պատմեք:
— Մոռացել եմ, Ձերդ գերազանցություն:
— Նշանակում է, դուք չեք կարդացել կամ անուշադիր` մեխանիկորեն եք կարդացել… Չեղա՜վ:
Ա.ՊՉեխով

Էվրիկա՜։  Մենք  չենք կարողանում ընթերցել: Թվում է, թե հարյուրամյակներ շարունակ գիրքը գիտելիքի կարևոր գործիք է եղել ժողովուրդների ձեռքին:
Հիշելով գրքի պատմությունը՝ ինչպես է ստեղծվել, տարածվել սեպագիր արձանագրությունների, կավե աղյուսների, մագաղաթի միջոցով, ինչպես է «պայքարել» իր գոյության համար, համոզվում ենք, թե որքան քիչ ենք ճանաչում և գնահատում այն, ինչ ունենք:
Պոստինդուստրիալ դարը տեղեկության հայթայթման նոր հնարավորություն է ընձեռել: Այժմ մեկը արտագրում է, մյուսը՝ ներբեռնում, երրորդը՝ պատճենում՝ սխոլաստիկ գիտելիքներ ստանալով: Նշանավոր ստեղծագործությունների ընթերցողն աստիճանաբար իր տեղը զիջում է ինֆորմացիայի սպառողին, որը, ինչպես ուրիշի տուն մտնողը, մտնում է տեքստի մեջ ու առանց հապաղելու դուրս գալիս, որպեսզի վերցնի մտածելու համար իրեն մեկնված սերմը: Հայացքը սահեցնելով տեքստի վրայով, քաղելով մտքի ու գաղափարների դրվագներ՝ համարում ենք, որ գտել ենք ճշմարտությունը: Ավա՜ղ, դա թափառող քամի է, որ մի ականջով մտնում է, մյուսից դուրս գալիս։ Եվ որպես տեսիլք՝ հալչում է ճանաչողության խորությունը։ Մենք նշանավոր գրքեր կարդալով չենք հասնում գագաթին, երբեմն նույնիսկ ինքներս մեզ չենք կարող ասել՝ ես կարդալ եմ սովորել, ես հասկանալ եմ սովորել, ես տեսնում եմ հոգին այն գրողի, ով ինձ իր աշխարհն է բերել, իր ապրումները, փորձը։
Այս գիրքը, որ գրվել է մինչև 2-րդ համաշխարհային պատերազմը, հնարավոր է, այսօր ավելի արդիական է, քան այն ժամանակ։ Համակարգչի և հեռուստացույցի էկրաններից վազող ժամանակակից տեղեկատվական հոսքի հետքն աննախադեպ աղքատ է։ Իհարկե, համացանցը ալեկոծեց հասարակությունը, և մենք տեսանք նորաձևության ուրիշ կտրվածք, երբ սկսեցին ավելի հաճախ խոսել էլեկտրոնային  գրադարանի մասին, այն մասին, որ շատ գրքեր են ներբեռնում և ունեն հսկայական թվային հարստություն։ Բայց ի՞նչ են ներբեռնում: Ինչո՞ւ: Զգո՞ւմ  են այդ գործողությունների ձևականությունը: Գիտե՞ն արդյոք՝ ովքեր են այդ գրքերը ստեղծել: Հասկանո՞ւմ են արդյոք այն մարդկանց, ովքեր իրենց գաղափարներն ուզում են մեզ փոխանցել, կամ գուցե անցյալն ու ներկան միացնել իրար և տեղափոխել ապագա: Հասկանո՞ւմ են արդյոք, որ իմաստ չունի նախնիների հետ զրուցել, եթե չես սովորել լսել։ Շարունակել կարդալ “Ինչպե՞ս կարդալ գրքեր/ Как читать книги. Թարգմանություն: Նախաբան”

Աշխարհի ամենահին և ժամանակակից շրջիկ գրադարանները


6a00d8341c630a53ef00e550cc02528834-800wi
241747_original

Առաջին շրջիկ գրադարանները ստեղծվեցին Անգլիայում՝ 1859 թ.:   Դա գրքեր տեղափոխող ձիասայլ էր:Քաղաքներերում մարդիկ օգտվում էին գրադարաններից, իսկ 20-րդ դարի սկզբին ավտոմոբիլային շինության բումը հիմք դրեց «շարժիչով գրադարանների » ստեղծմանը:հեռավոր շրջաններում դա անհասանելի էր:

Նրանք ճանապարհ հարթեցին դեպի երկրի խուլ ծայրամասերը, որտեղ հետագայում նրանց հետքերով առաջացան գրադարանների մասնաճյուղեր:ԱՄՆ-ում առաջին շրջիկ գրադարանները  ստե

ղծվել են 1905թ-ին Մերիլենդ նահանգում: Շարունակել կարդալ “Աշխարհի ամենահին և ժամանակակից շրջիկ գրադարանները”

Հարվարդի համալսարանի գրադարանը

This slideshow requires JavaScript.

Հարվարդի համալսարանի գրադարանը իրենից ներկայացնում է մասնագիտական դպրոցների, քոլեջների, գիտահետազոտական կենտրոնների, թանգարանների և այլնի (մոտ 100 ) գրադարանների համակարգ: Այն ամենախոշոր ակադեմիական գրադարանային համակարգն է աշխարհում:
Ամերիկայում հնագույն և աշխարհում ամենամեծ համակարգված գրադարանների սկիզբը դրվել է 1638թ-ին: Անգլիական գաղութի կողմից հիմնադրված քոլեջը Ջոն Հարվարդի կտակով, ստացավ նրա կարողության կեսը և անձնական գրադարանը: Մեկ տարի անց քոլեջը անվանվեց նվիրատուի անունով:
Գրադարանի 400 հատորներից մինչև մեր օրերը մեզ է հասել միայն մեկ գիրք՝ «Քրիստոնեական պայքարը սատանայի, աշխարհի և մարմնի դեմ»: Համարյա ամբողջ հավաքածուն հրդեհից այրվել է 1764թ-ին ոչնչացնելով քոլեջի համարյա ամբողջ գրադարանը, որում այդ ժամանակ կար շուրջ 500 հատորներ: Շարունակել կարդալ “Հարվարդի համալսարանի գրադարանը”

Ընթերցանության բարենպաստ ազդեցությունների մասին

p1140935 Մերօրյա հասարակությունը՝ բազում խնդիրներ, գործեր ունեցող,  ժամանակին համընթաց քայլող ,շատ զվբաղված է, և չի  կարողանում ժամանակ հատկացնել  ընթերցանությանը,նախընտրելով հանգիստը կազմակերպել  հեռուստացույցի առաջ,կամ էլ համակարգչային խաղեր խաղալով: Այս նյութը ընթերցելով, դուք կպարզեք ՝թե ինչքան օգուտ է տալիս ընթերցանությամբ պարբերաբար զբաղվելը: Շարունակել կարդալ “Ընթերցանության բարենպաստ ազդեցությունների մասին”

Արդյո՞ք թվային գրադարանները մեր ապագան են

Առաջին գրադարանն առանց գրքերի այսօր արդեն բաց է Տեխասում։

հեղինակ՝ Լիլիանա Դե Ջեսուս

«Գրադարան առանց գրքերի» արտահայտությունը կարող է հակասական զգացումներ առաջացնել, բայց շնորհիվ Տեխաս նահանգի Բեքսար շրջանի Բիբիլիոթեք թվային գրադարանի այն ավելի քան իրական է։ Պետական հանրային ռադիոյի տվյալների համաձայն, սեպտեմբերի 14-ին բացվելուց ի վեր Տեխասի Բեքսար շրջանի բնակիչների համար գրադարանում հասանելի են 100000 էլեկտրոնային և աուդիոգրքեր։ Գրքերը ներբեռնման ենթակա են 3M Քլաուդ գրադարանի, ինչպես նաև գրադարանում առկա 600 էլեկտրոնային ընթերցիչների, 10 նեթբուքների, 40 այ-փադների, 48 համակարգիչների գործածությամբ։

Ըստ Բիբլիոթեքի մամլո հաղորդագրության՝ պետական ծրագրով այս գրադարանին ողջ պետության տարածքում գործող 700 հանրային և ակադեմիական գրադարաններ մուտքի հնարավորություն է շնորհվել, որոնք ներառում են 51 էլեկտրոնային լիատեքստ տվյալների բազա։

Չնայած գիրք հանձնելու ու վերցնելու համար գրադարան գնալու կարիքի բացակայության, նախընտրած գիրքն ստանալու մասին չանհանգստանալու գրավչությունն ակնհայտ է, դժվար է պատկերացնել բոլորովին առանց որևէ ֆիզիկական գրքի գրադարան։ Գիրքը ձեռքումդ պահելու և մատով թերթելու ունակությունը կորչում է գրքերի ներբեռնման և էկրանների աշխարհում։

Գրադարանների այս նոր՝ թվային աշխարհում գրադարակից գրադարակ քայլելու և իր ընթերցման հաջորդ գիրքը գնելու փորձառությունից երիտասարդ ընթերցողը զուրկ կլինի:

Շատ ծնողների մտահոգում է երեխաների՝ համակարգչի էկրանի առջև ժամանակ անցկացնելու փաստը: Էլեկտրոնային գիրք վերցնելու փոխարեն խաղին նախընտրություն տալը վկայում է, որ երեխայն չի կարողանում համակերպվել այն բանի հետ, որ համակարգչի առաջ խաղալու փոխարեն պետք է ընթերցի:

Հարմարավետությունն ու թվային առաջընթացը միշտ չէ, որ պետք է փոխարինեն ավանդականին։ Երկրով մեկ գրքերից զուրկ գրադարաններ պատկերացնելը բավականին սարսափելի է թվում, նույնիսկ եթե դա նշանակում է, որ ցանկացած ժամանակ կարող ես ձեռքի տակ ունենալ նախընտրածդ նյութը։

Հղումը՝ http://bayside.patch.com/groups/around-town/p/are-digital-libraries-the-wave-of-the-future#!

Հ. Գ. Ժամանակակից մարդու համար դժվար է պատկերացնել իր կրթությունն ու աշխատանքն առանց մեդիայի և տեխնիկական միջոցների: Կարծում եմ, որ ուսումնական և հետազոտական աշխատանքների դեպքում ինֆորմացիա հայթայթելու նախընտրելի տարբերակը համացանցն է. այն ավելի արագ և հասանելի է, քան տպագիր միջոցները: Հատկապես մեր կրթահամալիրի սովորողներին, ովքեր հաճախ են նմանատիպ աշխատանքներ անում, շատ ավելի հարմար է օգտվել հենց մեդիագրադարաններից կամ մեդիայի այլ միջոցներից: Բայց ամեն ինչ այլ է, երբ պարզապես ուզում ես ընթերցել ու վայելել ժամանակդ: Այս դեպքում, գոնե ինձ համար այդպես է, անփոխարինելի է դառնում գրքի հետ անմիջական շփումը: Պարզապես անհրաժեշտություն է, որ նրան ձեռքումդ պահես, հոտն զգաս ու հետը բարեկամանաս, հաճախ՝ ողջ կյանքի համար:

Ես նաև մի փոքրիկ սոցիալական հարցում անցկացրի այդ պահին ընթերցասրահում գտնվող սովորողների շրջանում: Բոլորն էլ մեդիայից օգտվում են, երբ խոսքը փոքր տեքստերին է վերաբերում, իսկ ծավալուն գեղարվեստական գիրք ընթերցելու դեպքում նախապատվությունը տալիս են թղթային տարբերակին:

Թարգմանությունը Վանուհի Սիմոնյանի
Ավագ դպրոց վարժարանի ընթերցավար

ԱՇԽԱՐՀԻ ԳԵՂԵՑԻԿ ԳՐԱԴԱՐԱՆՆԵՐԸ

ՎԻԲԼԻՆԳԵՆ ՄԵՆԱՍՏԱՆԻ ԳՐԱԴԱՐԱՆԸ

թարգմանություն

Նախաբան

Շատերը համարում են, որ գրադարանները վաղուց հնացել են և կարդալ թղթե գրքերը ու առավել ևս նստել ընթերցասրահներում արդեն վաղուց մոդայիկ չէ: Այդ կարծիքը հարկավոր է վերացնել՝ առաջինը այն պատճառով, որ գիրքը երբեք էլ մոդայից դուրս չի գա և էլեկտրոնային գրքերը չեն կարող փոխարինել նրանց:Երկրորդը՝ աշխարհում գոյություն ունեն գրադարաններ, որտեղ հաճախելը գերագույն հաճույք է պատճառում:

ՎԻՄԲԻԼԳԵՆ ՄԵՆԱՍՏԱՆԻ ԳՐԱԴԱՐԱՆԸ, ԳԵՐՄԱՆԻԱ

Գրադարանը իր անունով պարտական է հիմնադիր՝ Մարտին ֆոն Վալենրոդտից (1570-1632թթ): Նրա առաջին գրքերի հավաքածուն      ընդգրկում էր մոտ 3000 օրինակ, բայց այն այրվեց 1633թ: Նա նորից ձեռնամուխ եղավ գրքերի ձեռք բերման գործին և հավաքեց 2000 հատոր գիրք: Կտակում Ժառանգների համար գրել էր. <<Գրքերը իմաստության աղբյուր են և ուսման հիմքը, գրքերը պետք է պահպանել>>: Շարունակել կարդալ “ԱՇԽԱՐՀԻ ԳԵՂԵՑԻԿ ԳՐԱԴԱՐԱՆՆԵՐԸ”

ԱՆՏԻԿ ԴԱՐԱՇՐՋԱՆԻ ԳՐԱԴԱՐԱՆՆԵՐ

Էֆեսի գրադարանը Թուրքիայում

sdfg

Անտիկ ժամանակաշրջանի Հունաստանում և Հռոմում հիմնականում գրում էին պապիրուսների և մագաղաթների (պերգամենտ) վրա: Սկզբում դրանք գալարներ էին: Պապիրուսը ու մագաղաթը փաթաթում էին փայտե ձողի վրա և պահում սնդուկների կամ պահարանների մեջ: Փայտե ձողի մի կողմում ամրացվում էր պիտակ, որի վրա գրվում էր ձեռագրի վերնագիրը կամ բովանդակությունը: Հետագայում սկսեցին ծալել 4 մասի, որին ասում էին տետրակ (հուն. Բառ է նշ.  չորսեր): Հավաքելով միասին մի քանի այդպիսի տետրակներ ստանում էին հատոր կամ <<կոդեքս>>: Գրադարան (biblioteke) բառը հունարեն բառ է, որը կազմված է biblos-գիրք և teke-պահեստ, պահոց: Անտիկ գրադարանների մասին նյութերը վերաբերվում են Ք.Ա. 2-րդ հազարամյակին: Շարունակել կարդալ “ԱՆՏԻԿ ԴԱՐԱՇՐՋԱՆԻ ԳՐԱԴԱՐԱՆՆԵՐ”

Ռուսաստանի հնագույն գրադարանը «լույս է սփռում» Աստվածաշնչի վրա

ԵՐԿՈՒ գիտնականներ որոնումների մեջ են։ Նրանցից յուրաքանչյուրը կտրում–անցնում է անապատներ, հետազոտում քարանձավներ, ժայռերում գտնվող հին բնակավայրեր ու մենաստաններ՝ աստվածաշնչյան հին ձեռագրեր գտնելու հույսով։ Տարիներ անց նրանց ճանապարհները հատվում են Ռուսաստանի հնագույն հանրային գրադարանում, որին նրանք հանձնում են աշխարհի լավագույն աստվածաշնչյան ձեռագրերը։ Ովքե՞ր են այս մարդիկ։ Ինչպե՞ս են նրանց հայտնաբերած գանձերը հասել Ռուսաստան։

Հին ձեռագրեր՝ Աստծու Խոսքի պաշտպաններ

Այս երկու գիտնականներից մեկի հետ ծանոթանալու համար եկեք մտքով տեղափոխվենք 19–րդ դարի սկիզբ, երբ Եվրոպայում մոլեգնում էին ինտելեկտուալ հեղափոխության քամիները։ Դա գիտական առաջընթացի և մշակութային ձեռքբերումների շրջան էր, որի ժամանակ մտավորականները հանդես եկան ավանդական պատկերացումների դեմ։ Աստվածաշնչի քննադատները փորձում էին գցել Գրությունների հեղինակությունը։ Նրանք նույնիսկ կասկածի էին ենթարկում աստվածաշնչյան տեքստի վավերականությունը։ Շարունակել կարդալ “Ռուսաստանի հնագույն գրադարանը «լույս է սփռում» Աստվածաշնչի վրա”